Czy andrzejki to polskie święto? To pytanie pojawia się regularnie w okolicach końca listopada. Odpowiedź brzmi: andrzejki nie są wyłącznie polskim świętem. Choć wyjątkowo mocno zakorzeniły się w polskiej tradycji, ich rodowód jest znacznie starszy i szerzej zakorzeniony kulturowo. Współcześnie wieczór z 29 na 30 listopada znany jest głównie jako czas wspólnych wróżb i zabaw, ale geneza tego zwyczaju sięga wierzeń pogańskich, posiada wpływy greckie, słowiańskie, a także szkockie i niemieckie[1][2][4][5].

Pochodzenie i korzenie andrzejek

Andrzejki obchodzone są w noc z 29 na 30 listopada, w wigilię wspomnienia św. Andrzeja, patrona m.in. Szkocji, Grecji i Rosji[1][2][4][7]. Nazwa święta pochodzi od imienia Andrzej, jednak tradycja ta ma znacznie głębsze, pogańskie korzenie. Według badań etnologicznych tradycja andrzejek wywodzi się ze starożytnych obrzędów, w których istotną rolę odgrywały wróżby dotyczące przyszłości, a zwłaszcza spraw matrymonialnych[2][3][4]. Wpływy greckie widoczne są choćby w etymologii („aner”, „andros” – mąż, mężczyzna), natomiast tradycje słowiańskie łączy się z postacią Mokoszy, bogini losu i płodności[2][3][5].

Obrzędy podobnego typu występowały również w Niemczech, Szwajcarii i Szkocji, gdzie 29 listopada wróżby miały przepowiadać przyszłe losy związane z zamążpójściem lub ożenkiem[1][2][4]. Zatem chociaż dziś andrzejki kojarzone są głównie z polską tradycją, ich międzynarodowy rodowód jest niezaprzeczalny.

Andrzejki w Polsce – od kiedy i jak

Pierwsza polska wzmianka o andrzejkach pochodzi z 1557 roku i została odnaleziona w moralitecie Marcina Bielskiego „Komedyja Justyna i Konstancyjej”[1][2][3][4][6]. Oznacza to, że już w późnym renesansie zwyczaj ten był znany na ziemiach polskich i to w dość rozbudowanej formie. Początkowo wróżby andrzejkowe miały charakter poważny i indywidualny. Młode dziewczęta podejmowały liczne praktyki, takie jak post czy modlitwa do św. Andrzeja, by we śnie zobaczyć przyszłego męża[4][8].

  Andrzejki skąd pochodzą i jakie mają znaczenie?

Stopniowo obchody przekształciły się w formułę zbiorową – spotykały się panny, a później także kawalerowie, by wspólnie wróżyć sobie przyszłość. Z czasem wróżby andrzejkowe nabrały charakteru bardziej rozrywkowego i integracyjnego, angażując młodzież obu płci[4][8]. Obecnie andrzejki to głównie nieformalna zabawa połączona z różnorodnymi wróżbami, konkursami i tańcami.

Elementy i mechanizmy tradycji andrzejkowej

Najważniejszym elementem andrzejek są wróżby matrymonialne odprawiane w wigilię św. Andrzeja[2][4]. Do najpopularniejszych należą lanie wosku przez dziurkę od klucza, obieranie jabłka, łamanie gałązek wiśni i różnego rodzaju konkursy z udziałem zwierząt czy przedmiotów codziennego użytku[1][2][4]. Poszczególne regiony Polski wyróżniały się specyficznymi rytuałami, takimi jak wróżby z kłębuszków kądzieli, lalek z przędzy czy gąsiora, którego zachowanie miało symbolicznie wskazać pannę na wydaniu[1][4].

Niektóre zwyczaje wiązały się z ogniskami (zwłaszcza na południu i wschodzie Polski), gdzie palono zioła chroniące przed złymi duchami. Wróżby miały nie tylko charakter zabawowy – jeszcze w XIX wieku traktowano je jako realny sposób poznania własnego losu[1][4]. Z czasem andrzejkowe tradycje uległy komercjalizacji i coraz rzadziej mają związek z pierwotną symboliką.

Andrzejki – polski czy europejski fenomen?

Kluczowe jest podkreślenie, że andrzejki nie są tradycją wyłącznie polską. Obchodzono je na terenie Niemiec, Szwajcarii, Szkocji i innych krajów europejskich, a wspólne wróżby matrymonialne były elementem różnych kultur[1][2][4]. W niektórych regionach równolegle funkcjonował męski odpowiednik – katarzynki, obchodzone 24/25 listopada. Jednak katarzynki zaczęły zanikać już w XIX wieku, pozostawiając andrzejki jako dominujący zwyczaj związany z wróżbami i zabawami młodzieży[2][4].

Popularność andrzejek w Polsce wynika zarówno z głębokich, wielowiekowych tradycji, jak i z nowoczesnych adaptacji tego święta. Obecnie andrzejki są świętem przede wszystkim towarzyskim, utrwalonym w polskiej kulturze, ale o szerokim, międzynarodowym rodowodzie.

Podsumowanie – czy andrzejki to polskie święto?

W odpowiedzi na pytanie: czy andrzejki to polskie święto? – należy stwierdzić, że chociaż obecnie andrzejki są niezwykle popularne w Polsce, ich pochodzenie nie ogranicza się wyłącznie do polskiej tradycji[1][2][4][5]. Zwyczaj ten wyrósł na gruncie szeroko pojętych wierzeń indoeuropejskich, z silnymi wątkami greckimi i słowiańskimi, rozwijanymi również w innych krajach Europy. Polska tradycja andrzejkowa zaczęła być dokumentowana od XVI wieku, a obecna forma święta to efekt wielowiekowej ewolucji zwyczajów, przenikania się wpływów religijnych i świeckich oraz stopniowego przejścia od poważnych rytuałów do luźnej, towarzyskiej zabawy.

  Jakie zwyczaje Słowian przetrwały do dziś?

Źródła:

  • [1] https://polskieradio24.pl/artykul/2222539,dzis-andrzejki-co-przetrwalo-z-dawnych-tradycji
  • [2] https://www.wroclaw.pl/dla-mieszkanca/andrzejki-kiedy-obchodzimy-zwyczaje-wrozby-andrzejkowe-historia
  • [3] https://www.national-geographic.pl/historia/andrzejki-slowianskie-korzenie-tradycji-wrozenia/
  • [4] https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzejki
  • [5] https://www.naszeszlaki.pl/archives/53652
  • [6] https://dokariery.pl/-/andrzejki-historia-wrozby-i-tradycje
  • [7] https://klomnice.szkolnastrona.pl/a,670,andrzejki-jaka-jest-tradycja-i-historia
  • [8] https://ciasteczka.com/andrzejki-historia-tradycja-i-zwyczaje-jak-obchodzic-ten-magiczny-wieczor